ฉันก็แค่คนหนึ่ง.. ที่ไม่ได้มีใคร
ไม่ว่าหันมองไปรอบๆกาย ใจก็ยังเหงา
จะหันมองไปที่ไหนก็มีเพียงแค่เงา
ที่คอยมาอยู่เคียงข้างเรา

แล้วเธอก็เข้ามา
เข้ามาผูกพัน
เข้ามาทำให้ใจสั่น
ทำให้หวั่นไหว
เพราะแค่เพียงเธอยิ้มใจมันจวนละลาย
.

"รักในใจ" เก็บมันเอาไว้เรื่อยมา
ก็เพียงแค่มองในตา
เธออาจจะพอ เข้าใจ?
รักที่ "ใครบางคน" ต้องทนเก็บไว้ข้างใน

ไม่อาจจะเปิดเผยไป ให้ใครได้รู้

.

ก็รู้..

ว่าฉันไม่มีความหมาย

ก็พอจะรู้ว่าคง เป็นไปไม่ได้
ยิ่งนานเท่าไหร่ยิ่งหมดหวัง

เมื่อเธอไม่เคยจะหันมองที่ฉัน
ไม่ว่าจะทำเช่นไรเธอคงจะไม่รักกัน
และก็รู้ไม่นานความฝันที่มีก็คงจบไป

แต่ตอนนี้.. ยังมีเวลา
ให้ฉันจะหาเหตุผลดีๆ
มาฉุดรั้งเธอตอนนี้
แต่ก็รู้ดีไม่มีหวัง

.

หรือในใจ จะมีเส้นใยบางๆ ?
ที่คอยจะเข้ามาบังกันขวาง
/ ระหว่างสองใจ /

จะทำให้เราเจอกันแต่จะรักกันไม่ได้
ทำได้เพียงเก็บไว้ในใจดวงนี้

.

แล้วชั้นต้องรออีกนานสักเพียงไหน?
ใจที่มันละลาย จะเริ่มชิน กับ ความเหงา
และชั้นต้องทน
ต้องทรมานกับความปวดร้าว
กับเรื่องของเราอีกนานเท่าไหร่?

.

ไม่รู้.. ว่านานเท่าไหร่
กว่าที่ฉันจะลบเธอจากใจ
กว่าที่ความทรงจำดี ๆ มันจะเลือนหาย

กว่าจะได้รักใครอีกครั้ง..